ABUIABACGAAgsODp9AUo3pqNrwIwsAk4Wg.jpg

广告

ABUIABACGAAggI7J7gUovIC3oQQw8wM49AM!900x900.jpg.webp_副本.jpg

最新作文
新闻详情

校园生活日记

 二维码 2
发表时间:2020-12-07 18:01

当我踏进校门的第一步,就意味我着要接受风雨的洗礼,在经历风雨的过程中,也一步一步地成长……


9月1日星期二阴


今天,我终于迈进了中学的校门,妈妈把我送到校门就离开了。我怀着不安的心情,走进学校,我知道,进入初中就意味要脱离对父母的依靠,什么事都要自己解决。在课堂上,我总是心不在焉的,盼望着快点放学,因为眼前的这一切,对我来说都是陌生的,我只想快点回到妈妈的怀抱中去。


10月18日星期四雨


经过一个多月的学习和生活,我也慢慢地习惯了这一切,校园也让我觉得不那么陌生了。但是,事情总有不如意的时候……


同学借给我一支笔,我一不小心把笔弄快了,我向同学道歉,但他硬说我是故意的,我感到很冤枉,流下了委屈的泪水。我无奈之下,冲出班门,独自一人在操场上漫无目的地走着,脑海中不断地浮现出刚才发生的画面,眼泪再一次留下了。老师肯定在教室上等着我回去解释了。我擦干泪水,重新回到教室。我明白,不管发生什么事,我总得面对。


刹那间,我觉得自己长大了,不再是一个无知的小女孩了……


12月22日星期五晴


一个学期下来,我的收获很大,我已经可以脱离父母的襁褓了,和同学们友好相处。经过一个学期的学习,我取得了优异的成绩,在散学典礼上,老师郑重地把三好学生的奖状递给我,看着老师和同学们满意的笑容,我心里暖暖的,我会心地笑了。


后记:在我的校园生活中,虽然有很多曲折的路程,也留下过很多的泪水,但我并没有放弃追求。未来会发生什么事情,还是一个未知数,但我会继续追求我心目中的完美,给我的初中生活画上一个完整的句号,在我的人生纸张上潇洒地画上一条美丽的弧线。


篇四:欢乐和谐的校园生活

有人说,校园生活枯燥无味;有人说,校园生活实在紧张;有人说,校园生活令人害怕……而我却要说,校园生活欢乐和谐。


记得那是一个夏天晚课前的间休,教室里充满了各种小食品的味道,我和几个好朋友一起到操场上闲逛。太阳变成了金黄色,斜挂在天边,将要落下。周围的几片云彩也呈现出金黄色。篮球架边,班里的男生正发疯似的打着篮球。太阳的余晖落在他们的身上,十分好看。


我对一位好友说:今天的太阳真好看。她说:嗯。余晖落在人的身上也好美。另一位提议道:我们坐在篮球场边看男生们打篮球吧。大家都十分赞同。


选了一个正对着太阳的角度,我们在篮球场边坐下了,一同欣赏这场篮球赛。我对篮球的了解并不多,只算是看热闹。进了球的,高兴地手舞足蹈,有时还在进球的人的背上锤两下,说:不错啊。再看那丢了球的,队友中有的神情沮丧,有的咬牙切齿,恨不得把他吃掉,而丢了球的人,红着脸恨不得钻进地缝。哦?那边在笑什么?细细一看,原来是一个男生被绊倒了,滚出了球场。看到这儿,我们也笑了。


正当我们开心的时候,一个篮球向我们飞来,身边的一个女生来不及躲闪,正撞在她的眼眶上,幸好无事。眼睛稍稍好些就冲进了男生堆,大叫一声:谁弄的?男生们大笑着把体委推了出来。那为好友也顾不得淑女和男女有别了,就要揪头发。体委也不让啊,撒腿就跑,边跑边求饶。而那女生,也闹着要他站住。打球的也不打了,跟着起哄……


铃、铃、铃上课了,同学们涌进教室,开始了学习。


噢!我爱着欢乐和谐的.校园生活。

英语翻译:

When I stepped into the school’s first step, it meant that I had to accept the baptism of wind and rain, and in the process of experiencing wind and rain, I would also grow step by step...


Tuesday, September 1 overcast


Today, I finally stepped into the middle school gate, my mother sent me to the school gate and left. I walked into school with an uneasy mood. I knew that entering junior high school meant breaking away from relying on my parents and solving everything by myself. In class, I am always absent-minded, looking forward to leaving school soon, because everything in front of me is unfamiliar to me, I just want to return to my mother's arms quickly.


Thursday, October 18 rain


After more than a month of study and life, I have gradually got used to all this, and the campus has made me feel not so unfamiliar. However, things are always unsatisfactory...


My classmate lent me a pen. I accidentally quickened the pen. I apologized to my classmate, but he insisted that I did it on purpose. I felt wronged and shed tears of grievance. In desperation, I rushed out of the class door and walked aimlessly on the playground alone. The scenes that happened just now appeared constantly in my mind, and tears stayed again. The teacher must be waiting for me in the classroom to explain. I wiped away my tears and returned to the classroom. I understand that no matter what happens, I have to face it.


In an instant, I felt that I had grown up and was no longer an ignorant little girl...


Fine Friday, December 22


After one semester, I have gained a lot. I can get rid of my parents and get along with my classmates. After a semester of study, I achieved excellent results. At the semester ceremony, the teacher solemnly handed me the awards of the three good students. Seeing the satisfied smiles of the teachers and classmates, my heart is warm and I know Smiled.


Postscript: In my campus life, although there were many twists and turns and many tears, I did not give up the pursuit. What will happen in the future is still unknown, but I will continue to pursue the perfection in my mind, draw a complete end to my junior high school life, and draw a beautiful arc on my life paper.


Chapter 4: Joyful and Harmonious Campus Life

Some people say that campus life is boring; some say that campus life is really tense; some say that campus life is scary... But I want to say that campus life is joyous and harmonious.


I remember that it was a summer break before evening class. The classroom was full of the smell of small foods. I went to the playground with a few good friends. The sun turned golden yellow and hung diagonally on the horizon, about to set. The surrounding clouds also showed golden yellow. By the basketball hoop, the boys in the class are playing basketball like crazy. The afterglow of the sun fell on them, very beautiful.


I said to a friend: The sun today is so beautiful. She said: Yes. The afterglow is so beautiful when it falls on people. Another suggested: Let's sit by the basketball court and watch the boys play basketball. Everyone agrees very much.


Choosing an angle facing the sun, we sat down by the basketball court and enjoyed the basketball game together. I don't know much about basketball, it's just fun. Those who scored the goal danced happily, and sometimes hammered twice on the back of the scoring person, saying: Not bad. Looking at the person who lost the ball, some of the teammates looked depressed, some gritted their teeth and wanted to eat him, while the person who lost the ball blushed and wanted to get into the ground. Oh? What are you laughing over there? Upon closer inspection, it turned out that a boy was tripped and rolled out of the court. Seeing this, we also laughed.


When we were happy, a basketball flew towards us, and a girl next to her was too late to dodge and hit her eye sockets. Fortunately, nothing happened. With a little better eyes, he rushed into the boys' pile and shouted: Who did it? The boys laughed and pushed the sports committee out. As a friend, I don’t care about the difference between a lady and a man and woman, so I have to pull my hair. The Sports Committee also didn't let it go, so he ran, begging for mercy while running. And the girl clamored for him to stop. The players stopped playing, and followed up...


Ling, Ling, and Ling are in class, and the classmates rush into the classroom and start learning.


Oh! I love the joy and harmony of campus life.

参考翻译:

มื่อฉันก้าวเข้าสู่ก้าวแรกของโรงเรียนนั่นหมายความว่าฉันต้องยอมรับบัพติศมาของลมและฝนและในกระบวนการที่ต้องเผชิญกับลมและฝนฉันก็จะเติบโตขึ้นทีละขั้น ...


วันอังคารที่ 1 กันยายนมืดครึ้ม


ในที่สุดวันนี้ฉันก็ก้าวเข้าสู่ประตูโรงเรียนมัธยมแม่ส่งฉันไปที่ประตูโรงเรียนและจากไป ฉันเดินเข้าโรงเรียนด้วยอารมณ์ที่ไม่สบายใจฉันรู้ว่าการเข้าโรงเรียนมัธยมต้นหมายถึงการแยกตัวออกจากการพึ่งพาพ่อแม่และแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเอง ในชั้นเรียนฉันมักจะเหม่อลอยรอที่จะได้ออกจากโรงเรียนเร็ว ๆ นี้เพราะทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าฉันไม่คุ้นเคยฉันแค่อยากกลับสู่อ้อมอกแม่โดยเร็ว


วันพฤหัสบดีที่ 18 ตุลาคมฝนตก


หลังจากเรียนและใช้ชีวิตมานานกว่าหนึ่งเดือนฉันก็ค่อยๆชินกับสิ่งเหล่านี้และมหาวิทยาลัยทำให้ฉันรู้สึกไม่คุ้นเคย อย่างไรก็ตามสิ่งที่ไม่น่าพอใจเสมอ ...


เพื่อนร่วมชั้นของฉันให้ฉันยืมปากกาฉันรีบเร่งปากกาโดยไม่ได้ตั้งใจฉันขอโทษเพื่อนร่วมชั้น แต่เขายืนยันว่าฉันทำตามจุดประสงค์ฉันรู้สึกผิดและหลั่งน้ำตาด้วยความเสียใจ ด้วยความสิ้นหวังฉันรีบวิ่งออกจากประตูชั้นเรียนและเดินไปอย่างไร้จุดหมายในสนามเด็กเล่นคนเดียวฉากที่เกิดขึ้นตอนนี้ปรากฏขึ้นในใจตลอดเวลาและน้ำตาก็ยังคงไหลอีกครั้ง ครูต้องรอฉันอยู่ในห้องเรียนเพื่ออธิบาย ฉันเช็ดน้ำตาและกลับไปที่ห้องเรียน ฉันเข้าใจดีว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันต้องเผชิญกับมัน


ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกว่าฉันโตขึ้นและไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่โง่เขลาอีกต่อไป ...


วันศุกร์ที่ 22 ธันวาคม


หลังจากเทอมหนึ่งฉันได้รับอะไรมากมายฉันสามารถกำจัดพ่อแม่ของฉันและเข้ากับเพื่อนร่วมชั้นได้ หลังจากปิดเทอมการศึกษาฉันได้ผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมในพิธีปิดภาคเรียนครูมอบรางวัลนักเรียนดีทั้งสามคนให้ฉันอย่างจริงจังเมื่อเห็นรอยยิ้มที่พึงพอใจของครูและเพื่อนร่วมชั้นหัวใจของฉันก็อบอุ่นและฉันรู้ ยิ้ม.


Postscript: ในชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของฉันแม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงมากมายและมีน้ำตามากมาย แต่ฉันก็ไม่ยอมแพ้ต่อการแสวงหา สิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ฉันจะยังคงมุ่งมั่นในความสมบูรณ์แบบต่อไปวาดจุดจบของชีวิตมัธยมต้นอย่างสมบูรณ์และวาดส่วนโค้งที่สวยงามบนกระดาษชีวิตของฉัน


บทที่ 4: ชีวิตในวิทยาเขตที่สนุกสนานและกลมกลืน

บางคนบอกว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยนั้นน่าเบื่อบางคนบอกว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยนั้นตึงเครียดมากบางคนบอกว่าชีวิตในมหาวิทยาลัยนั้นน่ากลัว ... แต่ฉันอยากจะบอกว่าชีวิตในมหาวิทยาลัยนั้นสนุกสนานและกลมกลืน


ฉันจำได้ว่ามันเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก่อนเข้าเรียนตอนเย็นห้องเรียนเต็มไปด้วยกลิ่นของอาหารเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันไปที่สนามเด็กเล่นกับเพื่อนดีๆสองสามคน ดวงอาทิตย์เปลี่ยนเป็นสีเหลืองทองและแขวนในแนวทแยงมุมที่ขอบฟ้ากำลังจะตกดิน เมฆรอบ ๆ ยังมีสีเหลืองทอง เด็ก ๆ ในชั้นเรียนกำลังเล่นบาสเก็ตบอลกันอย่างบ้าคลั่ง สายัณห์ของดวงอาทิตย์ตกกระทบพวกเขาสวยงามมาก


ฉันพูดกับเพื่อน: ดวงอาทิตย์วันนี้สวยมาก เธอตอบตกลง. สายัณห์สวยงามมากเมื่อตกกระทบกับผู้คน อีกข้อที่แนะนำ: มานั่งข้างสนามบาสเก็ตบอลและดูเด็ก ๆ เล่นบาสเก็ตบอล ทุกคนเห็นด้วยมาก


เลือกมุมที่หันหน้าไปทางดวงอาทิตย์เรานั่งลงข้างสนามบาสเก็ตบอลและสนุกกับเกมบาสเก็ตบอลด้วยกัน ฉันไม่รู้เกี่ยวกับบาสเก็ตบอลมากแค่สนุก ผู้ที่ทำประตูได้เต้นรำอย่างมีความสุขและบางครั้งก็ใช้ค้อนทุบสองครั้งที่ด้านหลังของผู้ให้คะแนนโดยกล่าวว่า: ไม่เลว เมื่อมองไปที่คนที่เสียบอลเพื่อนร่วมทีมบางคนก็ดูหดหู่บางคนกัดฟันและอยากจะกินเขาในขณะที่คนที่เสียบอลหน้าแดงและต้องการลงไปที่พื้น โอ้คุณหัวเราะอะไรอยู่ตรงนั้นเมื่อมองใกล้ ๆ ปรากฎว่าเด็กชายคนหนึ่งสะดุดล้มและกลิ้งออกจากสนาม เห็นแบบนี้เราก็ขำเหมือนกัน


เมื่อเรามีความสุขลูกบาสก็บินมาหาเราและเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆเธอก็สายเกินไปที่จะหลบและชนเบ้าตาโชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ด้วยสายตาที่ดีขึ้นเล็กน้อยเขารีบวิ่งเข้าไปในกองของเด็กผู้ชายและตะโกนว่าใครมันเด็กผู้ชายหัวเราะและผลักกรรมการกีฬาออก ในฐานะเพื่อนฉันไม่สนใจความแตกต่างระหว่างผู้หญิงกับผู้ชายและผู้หญิงดังนั้นฉันต้องดึงผม คณะกรรมการกีฬาก็ไม่ปล่อยเช่นกันเขาจึงวิ่งหนีขอความเมตตาขณะวิ่ง และหญิงสาวก็โห่ร้องให้เขาหยุด ผู้เล่นหยุดเล่นและติดตาม ...


หลิงหลิงและหลิงอยู่ในชั้นเรียนเพื่อนร่วมชั้นรีบเข้าห้องเรียนและเริ่มเรียนรู้


โอ้ฉันชอบความสุขและความสามัคคีของชีวิตในมหาวิทยาลัย


文章分类: 日记
分享到:



love养生

广告
 
 

2020070923000996.gif2020101712185770.gif1415321.gif

广告
 
 

ABUIABACGAAg67nr9wUon5HT1AMw7gU47gU!300x300.jpg ABUIABACGAAgpv_E_AUomtu-9wUw2AQ42AQ.jpg‍‍‍





2020070923000996.gif2020101712185770.gif1415321.gif